Doğan Alpay
Makaleler

Hobi Olarak Fotoğraf !!!

Fotoğraf  Bir İhtiyaç mı ?

Göçmen bir arkadaşımın hiç kullanmadığı ama zaman zaman çıkarıp gösterme gereği duyduğu Zenith marka bir makine, o zamanlarda çok az kişide vardı ve pahalıydı. Hem makine hem de fotoğrafın banyosu, basılması pahalı ve çok zaman alıcı uğraşlardı. Memur bir babanın lise talebesi oğlu için lüks sayılacak bir uğraş.

Ödünç Makina İle Başlangıç 🙂

Bir haftalığına ödünç aldığım makineye iki makara film de aldığımda beynimde fotoğraf kareleri dönmeye başlardı. Anladım ki fotoğraf düşündürüyor, yorum yaptırıyordu bana, hayata daha felsefi yaklaşmama sebep oluyordu. Önemliyi önemsizden ayırt etmemi etrafımda sürekli baktığım ama görmediğim şeyleri görmeme sebep oluyordu. Portresini çektiğim insanların yüzlerindeki o hayat izlerini okumaya çalışmak, fotoğrafladığım çiçeklerin içerisindeki çiçek bahçelerinde binlerce çiçeğin, böceğin farkına varmak ne heyecan verici bir şeydir bir bilseniz. İlk makro fotoğrafımı hatırlıyorum bir kelebeği çekmeye çalışıyordum kadrajı biraz sağa yatır, biraz sola yatır uğraşırken kelebeğin de aynı merakla kafasını sağa sola yatırarak beni incelediğini hissettiğimde ürkmüştüm. Halbuki etiyle butuyla o da bir canlı işte. Sonra birbirimize zaman verdik.  Ben bir süre sonra neredeyse fotoğrafı unutup onun o muhteşem renklerine, kanatlarındaki olağanüstü ahengi, grafiği izlemeye kaptırmıştım kendimi ama o zavallı göreceğini görmüştü, sıkıldı sanırım. Uçtu gitti.

Fotoğraf Sosyaldir !

İşte fotoğrafla ilgili belli bir noktaya kadar süreç bu. Fotoğrafı anlama çevrenin farkına varma süreci. Ancak fotoğraf ciddi bir iş benim şansım o ki bu süreçte fotoğrafın ciddiyetini ve fotoğrafı anlatacak ustaya yakın oldum. Tabii bu göreceli bir kavram zira ilk ustam Gaziantep’ te idi. Yine fotoğrafın sosyallik özelliğini en iyi anlatan bir örnek te bu. Kısaca anlatmak isterim. 2005 yılının popüler fotoğraf paylaşım sitelerinden birisini yakından takip etmeye başlamıştım. Bol bol fotoğraf izlemenin, fotoğraflarla ilgili yapılan yorumları okumanın, diliniz döndüğünce yorumlamanın ve fotoğrafı tartışmanın temel fotoğraf eğitimi ve gelişimine olan katkısını bu gün de inanan ve savunanlardanım. Sitede yöresel deri ayakkabı ustası “köşker” in yemenileri ile birlikte çekilmiş fotoğrafına yazdığım bir yorumun altına “ olsa da giysek “ diye yazmıştım. Çocukluğumun geçtiği o bölgeye ait bir giysinin nostaljisini yaşamıştım bir an; an olarak kalmadı bir hafta sonra kargodan gelen pakette bir çift yemeni vardı. Anladım ki fotoğraf sosyalliği de birlikte içinde barındıran bir olgu.